Ik pas tijdelijk op een huis midden in het bos, vlakbij Driebergen. We hebben twee grote honden, en vrijdagochtend was dit reetje niet snel genoeg van ons terrein. Ik vond haar nog warm.

Ik was diep verdrietig. Het was een prachtig beestje, jong nog, vorig jaar geboren want ze had al wel een wintervachtje. Ze zag er zo mooi en duidelijk kwetsbaar uit.

Ik besloot om het te villen, de huid te bewerken om er iets  van te maken, waarschijnlijk voor mijn zoontje. Ook wilde ik het vlees graag gebruiken. In de natuur wordt alles wat sterft hergebruikt voor nieuw leven. Het leek mij heel mooi dit reetje zo in mijn leven een plek te geven.

Ik belde Jurjen en Daan van Bosbeweging, ik heb bij hun een weekend primitief overleven gevolgd en wist dat ze me zouden helpen.

Eerst ontwijden. Dat betekent de ingewanden eruit halen. Een van de meest bijzondere dingen die ik ooit gedaan heb. Ik sneed de buik open en vond de maag, helemaal gevuld met een drapje van groen gras, de darmen met gras aan het ene eind en keutels aan het andere, de nieren, de lever en tenslotte de longen en het hart. Mijn handen bebloed en de honden nieuwsgierig naast me.

Het voelde enorm rauw en tegelijk werd ik vervuld van een diep ontzag en liefde voor het beestje.

Na de ontwijding heb ik de huid eraf getrokken, schoongemaakt, gespannen op een rekje en te drogen gehangen.  Daarna heb ik het vlees er afgesneden. Allemaal een hele kunst, iets waar onze voorouders experts in waren en waarin ik stuntel, terwijl ik het heel graag goed wil doen.

Afbeelding van Arland (1)

Ik heb er nu twee keer van gegeten. Een intense ervaring. Het smaakt naar hoe het hertje rook terwijl ik het slachtte. Een hele specifieke geur en ik krijg nog steeds dat rauwe gevoel gemengd met ontzag en dankbaarheid.

Ik hoop dat vlees eten nooit meer hetzelfde voor me zal zijn. Dat ik me de uniciteit van dit dier en alle dieren zal beseffen en de eerbied voelen die dat verdient.

Ik eet de laatste tijd weer een keer per week vlees. Ik was een tijd veganist maar ben weer omgegaan omdat ik las dat statistisch gezien veel vegetariërs belangrijke stoffen tekort komen. Veganistische vrouwen hebben relatief vaker moeite om zwanger te worden bijvoorbeeld. Dit voelt als een natuurlijke compromis die voor veel meer mensen haalbaar is.

Mooi reetje, bedankt voor deze ervaring, voor je huid en je spieren. Ik streef om jou en dat wat je voor me vertegenwoordigt te eren in alles wat ik doe.